Wil je jouw eigen verhaal publiceren? Mail dan aan redactie@sifaa.nl

Bij het opschonen van mijn computers kwam ik 2 'prive' mailtjes, die ik een paar jaar geleden aan mijn familie in Nederland schreef tegen. Je kunt meelezen omdat ik de mailtjes ook wel weer leuk vind:

Eerst het verslag van de reis naar Phetchabun:

Zondag om 8.45 uur weg uit Doi Saket, precies 24 uur later wordt ik wakker in het hotel met 9 vrijstaande, nieuwe bungalowtjes, in een mooie tuin. 600 baht per nacht, ontbijt kost 50 baht.

De rit van bijna 600 km ging in ruim 7 uur. Tot Phitsanulok niet erg bijzonder, gewoon Thailand zoals ik het ken, maar de laatste 100 km zijn prachtig. Heuvels en bergen, groen, het lijkt op Zwitserland.

Rond 16.00 uur arriveren we in het dorp waar Joy woonde en maak ik kennis met Ma en new Papa, de ouders zijn gescheiden.
Het zijn aardige mensen, maar ik kan nauwelijks met hun communuceren, dat is best lastig. Ze wonen in een groot houten huis, waarvan de begane grond geheel open is en de slaapetage min of meer dicht, maar wel veel kieren enzo. In eerste instantie schrik je daarvan, later went het. Dit is Thailand, hier is het niet koud. In de nacht heb je natuurlijk wel last van muggen. Een airco hebben ze uiteraard niet, kost te veel en zou ook niet zoveel helpen met al die kieren in de grond en wanden.
De toilet bestaat uit een hokje van 4 metalen golfplaten, de 'douche' is op een andere plek in de tuin. Aan het huis wordt gewerkt, het is nog lang niet klaar.

In het huis wonen: Ma, new Papa, Golf (zusje), de zoon van new Papa en zijn vrouw en hun 2 kinderen van 5 en 16. De andere zus van Joy werkt in Bangkok in een apotheek.

In de avond moeten we naar een overleden familielid, zo'n 70 km verder op.
New papa vraagt wel 3 keer of ik niet te moe ben om te rijden, want ja hij wil graag in de Ford Ranger rijden.......Nou goed dan maar, hij rijdt uitstekend. New Papa zit te glimmen achter het stuur als ware hij de koning van Siam. Ze zijn hier gek van die mooie, nieuwe Ford.
Bij de familie aangekomen heb ik meer bekijks dan de hoofdpersoon van deze avond. Er zijn ca. 200 bezoekers en als ik opkijk van het eten, zie ik de vele blikken snel wegdraaien.

Een moeder komt haar dochtertje van nog geen 2 laten zien. Het kindje maakt een vertederende wai voor mij, anderen proberen een gesprekje op te zetten, wat moeizaam gaat.

Het dorp waar de ouders wonen ligt 10 km van Lom Sak en 35 km van Phetchabun.
Lom Sak is een klein stadje met een geweldige foodstreet waar wel 30 mobile eet-winkeltjes staan.
Phetchabun is een grotere stad. Wat opvalt is dat overal weinig auto's zijn, je kunt dan ook makkelijk parkeren. Heel wat anders dan Chiang Mai. Overigens rijden de Thai hier als Mongolen. Op de 2 baans weg tussen de 2 steden wordt ingehaald, daar waar het echt niet kan. Het is absoluut levensgevaarlijk, echt krankzinnig gewoon.

Op dag 2 komt Pa per bus aan in Lom Sak, we halen hem op in het busstation.
Het is een aardige man en 2 dagen later zegt hij dat hij denkt dat ik goed voor Joy zorg en dat hij zijn dochter aan mij geeft. Ik had een fles wiskey van 3 euro voor hem gekocht en vindt dat wel een aardige ruil..;)

Dan moeten we naar de crematie van het overleden familielid. Er zijn wel 500 mensen. Weer veel aandacht voor mij, ik ben dan ook de enige blanke.
We zijn er om half 2 en om 3 uur wordt de kist in de oven geschoven.
Daarvoor krijgt iedereen een wierrook stokje, een klein rotje en een papieren bloemetje.
Iedereen gaat naar de kist, tikt 3x op de kist en legt het setje er op.
Zodra de oven dicht is gaat iedereen naar huis en wordt de stelling met veel bloemen al afgebroken. Niemand wacht op de crematie zelf, als ik omkijk zie ik donkere rook uit de schoorsteen komen. Mijn vriendin waarschuwt mij om niet meer om te kijken. Waarom? Dan kan de geest zien dat hij verlaten wordt en zelf weg kan gaan.

Als we teruggaan stroomt mijn pickup vol met ca. 30 personen(!) waaronder de weduwe.
Zij zijn lopend met de kist gekomen, we brengen ze naar het huis van de weduwe.

In de avond weer een BBQ (nu om te eten) met de familie, 9 man en een kind van 2. Joy vraagt bij het begin nogmaals voor de zekerheid of ik alles betaal, kennelijk in opdracht van Pa of Ma. Het is een uitgebreide BBQ en er wordt van alles besteld en aardig wat bier gedronken. 1500 baht (30 euro) moet ik afrekenen, inklusief fooi......:)

Het is hier goedkoper dan in Chiang Mai. Als je bv langs de weg iets eet dan kost dat in CM altijd 20, maar in Phetchabun 15 baht. Inderdaad, het kan nog goedkoper.

Als we terug zijn in het hotel komt Ma 10.000 baht ophalen bij Joy, die moet ze de volgende dag aflossen bij de bank. Ik vind het stuitend en krijg er woorden over met Joy  omdat zij nu bijna geen geld meer heeft voor zichzelf. Overigens gaat Ma meteen weer nieuw geld lenen bij de bank voor het verder bouwen van het huis. Geld, geld, geld het speelt hier de hele dag.

Dag 3: De bergen in met de familie, de pickup vol mensen, eten en drinken.
Het is hier erg mooi en we rijden van plek naar plek, van openlucht museum, naar waterval. Als we terugkomen en familie hebben afgeleverd gaan de 2 Pa's, tot mijn verrassing nog met ons mee naar het hotel, om op het gemak mijn fles wiskey leeg te zuipen. Op enig moment heb ik tegen Joy gezegd dat ik het zo wel genoeg vindt.
We brengen new Papa naar huis en gaan nog even eten in Lom Sak met de echte Pa. Hij doet zijn best om met mij te praten, maar het lukt natuurlijk niet zo geweldig.

T/m vrijdag doen we het wat rustiger aan, rondkijken in Lom Sak en Phetchabun en Joy gaat graag iedere dag even kletsen bij een tante met een dochtertje van 2. Haar man is bij een verkeersongeluk om het leven gekomen. Even blijf ik er bij en dan rij ik verder naar Lom Sak waar ik wat ga wandelen.

Wat opvalt is dat er nooit gedag gezegd wordt als je bij familie weggaat. Je staat op en loopt weg. Als ik er naar vraag: We komen toch (morgen) weer terug.....

We gaan langs bij 2 vriendinnen. Even kennismaken. Ze wonen nog bij de ouders in een zelfde soort rampen huis als Pa en Ma. Bij de 2e vriendin is een hele familie op bezoek. De vriend van Paang (vriendin van Joy) heeft haar ten huwelijk gevraagd. Maar ze wil voorlopig nog wachten en zien of het goed gaat tussen hun.
Zoiets zeg je hier niet tegen je vriend, je laat de hele familie op bezoek komen en na een lang gesprek en natuurlijk eten, moet de moeder van Paang uitleggen dat ze nog wil wachten met trouwen en dus geen ja wil zeggen. Grappig om mee te maken, maar weer eens een voorbeeld van hoe ingewikkeld de Thaise maatschappij in elkaar steekt. De volgende dag hoor ik dat de 'afgewezen vriend' zelfmoord pleegde.

Vrijdag avond blijven we bij Ma en new Papa eten. Wel wil ik dat we eerst met Ma naar de markt gaan om goed vlees enzo te kopen, want wat ze daar op voorraad hebben....
Het eten smaakt goed en na het drinken en onder invloed van het meegebrachte bier, gaat ook Ma tegen mij kletsen. Niet dat ik het begrijp hoor, maar het is wel zo gezellig. Volgens Joy zijn de meeste mensen erg verlegen als ik er ben.

Voor het huis staan opvallend veel buurvrouwen te kletsen en ik krijg te horen dat ze mij willen zien. Ze zouden ook graag met me willen praten, maar dat gaat natuurlijk niet. Zij spreken geen Engels en mijn Thai is beperkt tot wat steekwoorden, hele zinnen kan ik echt nog niet ophoesten hoor! De oudere dames praten over 'the love', van vroeger waarschijnlijk. Wellicht inspireer ik ze. Onder invloed van de biertjes die ik heb laten halen zitten ze te giegelen als ware ze 16.

Zaterdag terug naar Chiang Mai. Ma gaat mee tot Pitsanulok (130 km) en blijft daar een nachtje bij haar zus slapen. We gaan er heen omdat de zus mij wil zien. We blijven er een uurtje en dat vind ik het tijd om verder te gaan, we hebben nog een lange rit te maken.
Als we weggaan loopt Ma achter Joy aan: Ze heeft geen geld voor de bus terug en vraagt Joy om 100 baht (2 euro).....

Dan verder op weg naar huis, via een andere route, die korter zou zijn volgens new Papa.
Maar het wordt een lange terugrit. Nix korter, door de bergen duurt het ca. 1,5 uur langer. Onderweg eten we in een grote stad, Uttaradit. Een mooiere rit dan de heenreis, dat wel, om 18.30 uur arriveren we weer in Doi Saket.

Ondanks dat het regenseizoen al vorige maand is begonnen hebben we nauwelijks regen van betekenis gehad. De Ford Ranger heeft het geweldig gedaan, zeer steile bergen werden met gemak genomen bovendien is het reizen in de Ranger comfortabel.

Prive Mail 2:

Vorige week was ik Joy even goed zat en heb haar gezegd dat ze maar eens een week naar haar moeder moest gaan. Zondagochtend vroeg is ze vertrokken en zaterdagmiddag weer teruggekomen.

De laatste tijd kwam ze steeds later uit bed en deed steeds minder, wilde helemaal niet met mij op stap of zo en dus vond ik dat ze maar effies moest kijken hoe het er ook al weer in Phetchabun toegaat. Ik wacht maar af hoe ze na een week terug komt en of ze beseft dat mijn liefde voor haar alleen niet genoeg is voor een goede relatie.

Zondagavond ben ik lekker in Chiang Mai gaan eten en een biertje in een bar gedronken.
Maandagavond ben ik naar een karaoke bar hier in de buurt geweest, best leuk.
Dinsdagmiddag kwam ik een meisje uit de 7-eleven op de markt tegen.
Die vroeg: Waar is je vriendin? Naar Phetchabun dus.
Dan wil ik vanavond met je afspreken zegt ze.
Eerst hield ik het af maar later vroeg ik wat ze wilde: Pad Thai eten naast de Seven.
Nou vooruit dan maar........
Uurtje zitten eten en kletsen en toen moest ze naar huis, om 9 uur in huis!
Natuurlijk kwam al het personeel van de Seven even kijken en kletsen, geinig.

Woensdag-ochtend belde Nui, de eigenaresse van het restaurantje waar we vaak eten.
Haar nichtje uit Bangkok was (toevallig?) 2 dagen hier.
Nou, ik moest nog douchen, daarna ben ik gaan kijken. Tauw zag er mooi uit.
Ze wilde graag naar Doi Suthep, hebben we gedaan.
In de avond naar de Nightbazar, hebben we ook gedaan.
De volgende dag naar de tempel van Doi Saket, die is heel erg mooi.
Monnik er bij gesleept en bidden voor haar overleden vader.

Daarna wilde ze de bergen zien en zijn we heel hoog de bergen in gereden, naar een vrijwel verlaten gelegen tempel, waar alleen 2 monniken wonen. Prachtig uitzicht vanaf daar. Leuk waren ook de apen die daar wonen. In de avond heb ik haar weer naar de trein gebracht. Dit alles zonder hanky panky hoor, daar begin ik even niet aan.

Het is een leuke, mooie, vrolijke en spontane vrouw van 25 en het is eigenlijk wel een beetje een verademing om weer eens gewoon wat leuks te doen. Als we de weg kwijt raken wordt er niet gemoppert, maar spreekt ze de eerste de beste aan en vraagt naar de weg. Heeft daar nog lol in ook. Ze wil graag dat ik naar Bangkok kom, maar ja, dat is een probleem natuurlijk. Zij heeft daar een goede kantoorbaan. Ze woont er samen met haar oudere zus die binnenkort gaat trouwen met de zoon van de restaurant eigenaresse.

Vrijdag-avond ben ik naar een andere karaoke bar geweest, bij Bo Sang.
Ook erg spannend en leuk. Zaterdag-avond kwam Joy weer terug en heb ik haar verteld van mijn gezelschaps dame de afgelopen 2 dagen. Nou, boos is ze niet geworden, nog niet, maar wel heel stil.

Afijn ik ben weer eens een paar dagen lekker wat anders gaan doen! en dat beviel me prima.

Nou dat was het nieuws weer even vanuit Thailand.

Berthy

Meer verhalen?   Klick hier